NABOŻEŃSTWA POKUTNE

Nabożeństwa pokutne są zgromadzeniami ludu Bożego na słuchanie słowa Bożego, przez które otrzymuje wezwanie do nawrócenia i odnowy życia oraz wieść o naszym wyzwoleniu z grzechu przez śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa. Porządek tych nabożeństw jest taki, jaki zwykle zachowuje się w nabożeństwach słowa Bożego…

Wypada więc, aby po obrzędzie wstępnym (śpiew, pozdrowienie i modlitwa) było jedno lub więcej czytań z Pisma Świętego rozdzielonych pieśniami, psalmami albo chwilami ciszy. W homilii należy czytania wyjaśnić i zastosować do zgromadzonych wiernych. Przed czytaniami z Pisma Świętego albo po nich można umieścić czytania z Ojców lub pisarzy kościelnych, którzy rzeczywiście pomagają wspólnocie i jednostkom do prawdziwego poznania grzechu i skruchy serca, czyli do nawrócenia.

Po homilii i rozważeniu słowa Bożego zgromadzeni wierni powinni się wspólnie modlić głośno, odmawiając jakąś modlitwę litanijną albo inną modlitwę sprzyjającą czynnemu uczestnictwu wiernych. Na końcu zawsze odmawia się Modlitwę Pańską, aby Bóg, nasz Ojciec, „odpuścił nam nasze winy, jak i my odpuszczamy naszym winowajcom… i wybawił nas od złego”. Kapłan lub ten, kto przewodniczy zgromadzeniu, kończy nabożeństwo modlitwą i odesłaniem wiernych.

POŻYTEK I ZNACZENIE

Należy czuwać, aby nabożeństwa pokutne w przekonaniu wiernych nie identyfikowały się ze sprawowaniem sakramentu pokuty. Nabożeństwa pokutne są bardzo pożyteczne dla osiągnięcia nawrócenia i oczyszczenia serca.

Nabożeństwa pokutne urządza się przede wszystkim:

• aby rozwijać ducha pokuty w społeczności chrześcijańskiej;
• aby przygotować wiernych do spowiedzi, którą mają odbyć później indywidualnie w dogodnym czasie;
• aby wychować dzieci do stopniowego uświadomienia sobie, czym jest grzech w życiu ludzi oraz wyzwolenie z niego przez Chrystusa;
• aby pomóc katechumenom w nawróceniu.

Ponadto, nabożeństwa pokutne są bardzo pożyteczne tam, gdzie nie ma żadnego kapłana, który mógłby udzielić sakramentalnego rozgrzeszenia, ponieważ pomagają obudzić doskonały żal płynący z miłości, przez który wierni w połączeniu z pragnieniem sakramentalnej pokuty mogą odzyskać łaskę Bożą.

NABOŻEŃSTWO POKUTNE W OKRESIE ADWENTU

1. Pieśń.
2. Pozdrowienie.
3. Modlitwa.
4. I czytanie: Ml 3, 1-7a.
5. Psalm responsoryjny: Ps 84.
6. II czytanie: Ap 21, 1-12.
7. Śpiew przed Ewangelią.
8. Ewangelia: Mt 3, 1-12.
9. Homilia.
10. Rachunek sumienia.
11. Akt pokuty.
12. Modlitwa Pańska.
13. Modlitwa.
14. Błogosławieństwo.
15. Pieśń.